Taşdemir t. Turkije, EHRM 25 maart 2025, nr. 79549/16

In Taşdemir t. Turkije werd Selçuk Taşdemir van de Sivas Cumhuriyet Universiteit verwijderd wegens vermeende banden met de PKK-jeugdafdeling. Na afwijzing van zijn administratief beroep en zijn klacht bij het Grondwettelijk Hof stelde hij voor het Europees Hof dat zijn uitsluiting en de daaropvolgende belemmering om zich elders in te schrijven art. 2 Protocol 1 EVRM schonden. Op 25 maart 2025 verklaarde het Hof het verzoek niet-ontvankelijk wegens misbruik van individueel klachtrecht omdat een essentieel feit, namelijk zijn herinschrijving aan zijn eigen universiteit, was verzwegen zowel in zijn verzoekschrift voor het Hof in Straatsburg als de nationale rechter.

Altıner Akıncı t. Turkije, EHRM 6 januari 2026, nr. 9570/23

Altıner Akıncı is al jaren actief als professioneel volleybalscheidsrechter. In 2021 en 2022 heeft de Turkse Volleybalfederatie echter besloten dat zij niet mocht ingaan op uitnodigingen van de Internationale Volleybalfederatie om bij internationale toernooien als scheidsrechter op te treden. De Turkse Sportarbitrageraad heeft dit gebillijkt omdat de Volleybalfederatie een volledig discretionaire bevoegdheid had. Het EHRM oordeelt dat de Sportarbitrageraad een voldoende onafhankelijk en onpartijdig gerecht is, maar dat deze in strijd met art. 6 EVRM geen ‘full jurisdiction’ had om de beslissingen van de Volleybalfederatie te toetsen. Akıncı’s privéleven is niet zodanig aangetast dat art. 8 EVRM van toepassing is.

Anti-Corruption Foundation (FBK) e.a. t. Rusland, EHRM 16 december 2025, nrs. 13505/20 en 138 andere

In totaal 139 organisaties en mensen die deel uitmaakten van de entourage en de organisatie van de overleden Russische oppositieleider Navalny zijn bij het Hof opgekomen tegen maatregelen die het voeren van oppositie onmogelijk hebben gemaakt (ontbinding, huiszoeking, bestraffing wegens reposten van mediaberichten, enzovoort). Het EHRM oordeelt in lijn met eerdere rechtspraak dat hiervoor geen enkele legitieme grondslag bestond en dat daarmee art. 8, 10, 11 en 1 EP EVRM zijn geschonden. Het ziet bovendien een patroon van steeds verdergaande ontmanteling van democratische instituties en van onderdrukking van iedere vorm van politieke oppositie, zodat ook art. 18 EVRM is geschonden.

Cerny e.a. Tsjechië, EHRM 18 december 2025, nrs. 37514/20 en 4 andere

Vijf advocaten verdedigen Z. in twee strafrechtelijke procedures. Tijdens het vooronderzoek heeft een huiszoeking plaatsgevonden waarbij een telefoon en een tablet in beslag zijn genomen. Daarop bevindt zich ook geprivilegieerde correspondentie tussen de advocaten en hun cliënt. Ondanks bezwaren is die informatie in het dossier opgenomen. Het Hof stelt vast dat de Tsjechische wetgeving te weinig waarborgen biedt om deze correspondentie te beschermen en bovendien onvoldoende duidelijk is. Daarnaast is in de strafzaak ten onrechte geen ruimte geboden om te reageren op de inbreng van een interveniërende partij. Dit levert schendingen op van art. 6, 8 en 13 EVRM.

Danilet t. Roemenië, EHRM (GK) 15 december 2025, nr. 16915/11

Een Roemeense rechter plaatste in 2019 twee Facebookberichten waarin hij kritiek uitte op ontwikkelingen in de Roemeense rechtsstaat. Daarvoor kreeg hij een tuchtsanctie opgelegd:  een salarisverlaging gedurende twee maanden. Een Kamer van het Hof oordeelde in 2024 dat dit in strijd was met de door art. 10 EVRM beschermde uitingsvrijheid. De Grote Kamer bevestigt dat nu met tien stemmen tegen zeven. Gelet op het belang van het onderwerp moet ook een rechter zich kritisch kunnen uitspreken. De nationale rechters hebben dat onvoldoende onderkend en bovendien een zware sanctie opgelegd, die kan zorgen voor een ongewenst chilling effect op kritische rechters.

Ferrieri en Bonassisa t. Italië, EHRM 8 januari 2026, nrs. 40607/19 en 34583/20

Ferrieri en Bonassisa kregen bericht dat hun bank op verzoek van de belastingdienst bank- en transactiegegevens had doorgegeven. Hiermee wordt inbreuk gemaakt op hun privéleven. De regeling die de discretionaire bevoegdheid toekent om informatie te vragen bevat daarvoor nauwelijks relevante criteria. Dergelijke criteria staan alleen in niet-bindende circulaires. Voorafgaand rechterlijk toezicht ontbreekt en het is niet mogelijk om bij de bestuursrechter zelfstandig op te komen tegen een informatieverzoek. In die omstandigheden wordt niet aan het wettigheidsvereiste van art. 8 EVRM voldaan. Het EHRM adviseert onder art. 46 om via wetgeving en rechtspraak in dit rechtstekort te voorzien.

Finanziaria D’Investimento Fininvest S.P.A. en Berlusconi t. Italië, EHRM 8 januari 2026, nrs. 23538/14 en 23554/14

In de jaren ’80 liep er een arbitrageprocedure tussen CIR en een onderneming waarvan Berlusconi voorzitter was. Berlusconi’s onderneming werd in het gelijk gesteld, maar later bleek dat een van de rechters was omgekocht. CIR heeft daarom in een civiele zaak 459 miljoen schadevergoeding gekregen. Het EHRM acht het niet onredelijk dat CIR koos voor een schadevergoedingsprocedure, die bovendien eerlijk en goed is verlopen, op de motivering van de proceskostenvergoeding na. Art. 6 en art. 1 EP EVRM zijn daardoor (goeddeels) niet geschonden. Evenmin is de onschuldpresumptie jegens Berlusconi aangetast doordat in het schadevergoedingsoordeel is verwezen naar de strafvervolgingen.

Gondert t. Duitsland, EHRM 16 december 2025, nr. 34701/21

In een civielrechtelijk geschil over leeftijdsdiscriminatie heeft Gondert het Duitse Bundesgerichtshof verzocht om prejudiciële vragen voor te leggen aan het HvJ EU over de uitleg van EU-richtlijn 2000/78. Het Bundesgerichtshof heeft dit verzoek afgewezen, maar heeft daarvoor geen inhoudelijke motivering gegeven. Nu het verzoek in dit geval precies en goed beargumenteerd was, had daarmee niet kunnen worden volstaan. Tenminste moet dan aan de hand van de CILFIT-criteria worden toegelicht dat prejudiciële vragen niet nodig zijn. Het ontbreken van iedere motivering is in ieder geval in strijd met art. 6 lid 1 EVRM.

Latorre Atance t. Spanje, EHRM 18 december 2025, nr. 33818/22

In 2009 zijn drie curatoren aangewezen voor de afwikkeling van een faillissement, waaronder Latorre Atance. Toen later bleek dat de curatoren onzorgvuldig waren geweest bij de afhandeling van belastingschulden werden zij voor het voldoen daarvan persoonlijk aansprakelijk gesteld. In de procedures daarover oordeelde dezelfde rechtsprekende formatie dat slechts twee van de drie aansprakelijk waren. Het EHRM stelt vast dat daardoor volstrekt tegengestelde uitspraken zijn gedaan in procedures die overigens volledig vergelijkbaar waren, zonder dat daarvoor een duidelijke reden bestond. Dit levert strijd met het rechtszekerheidsbeginsel op, en daarmee met art. 6 lid 1 EVRM.

Tafzi el Hardi en El Indrissi Mouch t. Spanje, EHRM 8 januari 2026, nr. 7557/23

De klagers, Tafzi el Hardi en El Indrissi Mouch, werkten als begeleiders in een wooncentrum voor minderjarigen. Deze wooncentra werden in 2011 in een krantenartikel onder vuur genomen, waarbij werd gesteld dat ze broedplaatsen waren voor radicalisering van moslimjongeren. Het centrum waar de klagers werkten en de klagers zelf werden daarbij als voorbeeld genoemd. De klagers hebben hierover een civiele lasterprocedure gevoerd, maar zijn in het ongelijk gesteld. Het EHRM ziet hierin geen schending van art. 8 EVRM, onder meer omdat het ging om belangrijke, goed gecheckte uitingen en de reputatie van de klagers hierdoor niet onevenredig zwaar is geraakt.